Erik

Verkoop Ouddorp op bestelling

Bestellen is voor deze actie helaas niet meer mogelijk, bedankt voor uw belangstelling.

In plaats van de rommelmarkt in Ouddorp houden we dit jaar een verkoping op bestelling om toch in het levensonderhoud van Andy en Jacoline Bijkerk te kunnen blijven voorzien.
Vul uw bestelling hieronder in, controleer en klik op opsturen. Bestel voor 1 juli!
Betalen kan op de volgende manieren:

  • Maak het bedrag over naar NL03RABO0160887208.
  • Betaal contant bij het ophalen van uw bestelling.

Bevallen met 150 km/h, op een hoogte van nog geen 200 voet….

Diep gebogen over m’n laptop en tot over m’n oren in het directieverslag voor het derde kwartaal, zie ik ineens een hoofd om de hoek van mijn deurkozijn verschijnen: of ik tijd heb voor een medevac?
“Eh ja”, zeg ik, “is er haast bij?” “Nou, ik denk het wel” zegt Sjaak, “7 cm ontsluiting”.
Op zulke momenten weet iedereen precies wat t’ie moet doen. Ervaring met duizenden medevacs in de afgelopen 55 jaar, laat de MAF-organisatie zich van zijn beste kant zien.

Binnen no time zijn we in de lucht, een vliegtuig goed voorbereid voor het doel van die vlucht, met matras en alles keurig op z’n plaats. Koffertje met de bevalling-set voor het grijpen en de zuurstoffles goed vastgezet. Ondertussen praat ik bij met de broeder die ik al een poosje niet meer heb gezien en die plaatsgenomen heeft op de co-pilot seat.

Op Botopasi aangekomen ligt daar de aanstaande moeder op een brancard in de schaduw. Duidelijk in de laatste fase. Ook op Botopasi is het opvallend hoeveel handen er gereed zijn om te helpen. Terwijl ik de jonge vrouw op het matras de veiligheidsgordel omdoe en haar infuus ophang, probeert de aanstaande vader me te passeren in de deuropening om zijn plekje in het vliegtuig veilig te stellen. Met de vrouw op haar matras en de broeder achterin druk in de weer om alles in gereedheid te brengen voor een eventuele bevalling aan boord, zie ik het gevaar van een achteroverkantelend vliegtuig groter worden. Nauwelijks lukt het me om de aanstaande vader een aantal keren ervan te weerhouden om de vliegtuigtrap op te gaan. Eindelijk kan de duidelijk zenuwachtige man zijn plekje innemen.

Routinematig start ik het vliegtuig en doe mijn checks om zo snel mogelijk weg te taxiën naar het begin van de baan om op te stijgen en naar een comfortabele hoogte te klimmen. Tijdens het uit-taxiën, heeft de broeder zijn gordel weer afgedaan en is plotseling van zijn stoel, omdat de jonge vrouw wel erg hard begint te roepen. Kennelijk is er iets gaande……
Ik vraag hem vriendelijk, maar dringend om snel weer te gaan zitten, zodat we kunnen opstijgen. Hij begrijpt het. De aanloop is kort en binnen een paar seconden laten de wielen de hobbelige airstrip achter zich. Terwijl ik aan mijn klim begin en nog maar net de aangrenzende rivier ben overgevlogen voel ik een plotselinge beweging. De broeder is uit zijn stoel gesprongen, zie ik uit mijn ooghoeken en met een grote stap over de vrouw heen beland hij aan de achterzijde van het vliegtuig. Terwijl ik het vliegtuig in bedwang houd met de bewegelijk broeder achterin, wordt er na nog geen minuut in de lucht te zijn, een gezonde baby geboren op een hoogte van nog geen 200 voet en dat bij een snelheid van 150 km uur en stijgend. Wauw, wat een kunstenaar, die broeder! Binnen een kwartier heeft hij de complete bevalling afgerond en alles opgeruimd en dat terwijl wij nog naar 7500 voet, onze kruishoogte, aan het stijgen zijn. Een grote smile op het gezicht van de broeder en een dikke duim omhoog, vertellen me dat alles goed is gegaan en dat er een gezond kindje is geboren.

Maar het mooiste komt nog. Want bevallingen aan boord maken we weleens vaker mee.

Bij aankomst regent het, maar mijn collega’s duwen ons met vliegtuig en al achteruit de hangaar in. De gereedstaande ambulance wordt met een soepele draai, eveneens in de beschutting van de hangaar geparkeerd.
Onderweg had ik de vader al gefeliciteerd en nu kan ik ook de kersverse moeder een hand geven. Met de zweetdruppels nog op haar voorhoofd, breekt er ook op haar gezicht een tevreden glimlach door.
Ik vraag of ze al een naam heeft voor haar mooie dochter. “Nee, eh, nee” stamelt ze. Wilt u haar een naam geven?” vraagt ze. Ik versta haar niet goed, dus buk ik me het vliegtuig in, waarna ze haar vraag herhaalt, terwijl haar man hard knikkend zijn goedkeuring geeft. Ik sta even sprakeloos en snel na te denken, omdat ik zie dat ze het echt menen. Na een paar seconden zgi ik: “Elisabet, ik zou haar graag Elisabet willen noemen.” Moeder herhaalt de naam een paar keer en al knikkend en met een smile op zijn gezicht herhaalt de vader, de naam op een manier alsof hij iets proeft.

“Wat een voorrecht” schiet het door me heen “dat ik dit paar mag dienen en dat ik ook nog hun kersverse dochter haar naam mag geven”. Terwijl ik met de man en zijn kindje stijf in de armen geklemd, naar de ambulance loop, ligt ik toe “zo heet mijn dochtertje ook”. Begrijpend kijkt hij me aan en de glimlach wordt nog breder. Verwonderd nemen we afscheid van elkaar, terwijl ik achterblijf en stilletjes bid of dit meisje mag opgroeien als de Bijbelse  Elisabet.

SZOS markt Ouddorp 2019

Vanmorgen kwart voor zeven trilt de telefoon, de markt kan niet doorgaan op de geplande locatie bij Bloem en Groencentrum Ouddorp vanwege de harde wind. De veiligheid gaat voor. Teleurstelling heerst. Maar er is een uitweg, de zaal van de Eben-Haëzerkerk een paar straten verderop mag gebruikt worden! Het is een prachtlocatie met genoeg ruimte binnen voor alle kramen (op de visboer na maar dat lag niet aan de ruimte). Buiten is voldoende parkeergelegenheid én alle ruimte voor de brandweer.

Via alle denkbare kanalen wordt het nieuws verspreid, aanplakbiljetten, extra borden, internet en zelfs een parkeerwachter die in weer en wind mensen doorstuurt naar de nieuwe locatie. Het werpt gelukkig zijn vruchten af, waar buiten de wind roet in het eten probeert te gooien loopt het binnen storm. Jong, oud, groot en klein snuffelen tussen de ‘rommel’ waar toch nog best mooie spullen tussen liggen en de aangeboden lekkernijen. In de hal wordt men verwelkomd door een veelkleurigheid aan bloemen, de heerlijke geur van de kramen van de bakker en die met zelfgemaakte etenswaren en andere producten. De outlet dameskleding loopt ook weer als een trein. Vanuit de goed uitgeruste keuken worden patat, snacks, drinken en koeken verkocht. Als lunch wordt door velen een combinatie van patat en heerlijke kibbeling genuttigd.

De brandweer trekt buiten veel bekijks, een auto ondergaat een ware metamorfose met behulp van hydraulisch gereedschap en er worden branden geblust door jonge toekomstige brandweerlieden. Daarna mag de jeugd mee voor een ritje met de brandweerauto.

Aan het einde werden alle ijsbakjes met wisselgeld geteld door de penningmeester en tijdens de sluiting kon de opbrengst bekend worden gemaakt: omzet €6359 waarvan na aftrek van de inkoopprijs van sommige producten een mooie opbrengst van ongeveer €5500 overblijft! Dank aan onze God, Die alles bestuurd. Dank aan de vele vrijwilligers.

Sponsor mountainbike tocht

Vanmorgen om 9:00 uur verzamelde zich een grote groep sportief geklede fietsers op de parkeerplaats bij de Ugchelse berg. In totaal waren er 19 sportievelingen die voor dit mooie doel fietsten. Er werd wat proviand uitgedeeld en de tocht kon beginnen!

Het was een prachtige tocht over zand en dennennaalden door bos en heide. Met een gemiddelde boven 18km per uur zat het tempo er goed in. De tocht was 40km lang met het tempo en het terrein was dat voor sommigen best pittig, anderen doen het vaker en hebben er nog een rondje achteraan gedaan…

Bij deze willen we alle fietsers enorm bedanken voor hun inzet. Ook bedanken we de vele sponsors die bij elkaar een bedrag van €4474,50 hebben geschonken! Klik hier om te zien wat de huidige stand is of om nog snel iets bij te dragen. Het geld zal besteed worden aan Bijbelschool Weejo in het binnenland van Suriname. Voorgangers worden hier toegerust om hun eigen gemeente te kunnen bedienen. Lees meer.

Scroll naar beneden voor de foto’s:

Krachtvoer
Voorbereidingen
Groepsfoto
Onderweg
De route
Finisch

Verlof 2019

D.V. 28 mei breekt de vierde verlofperiode aan voor de familie Bijkerk. Een weerzien waar we naar uitzien. Familie Bijkerk verblijft tijdens het verlof in hun huis in Bleskensgraaf (Weegbreepad 8, 2971 BE)


Na een periode van ontmoetingen en presentaties, gaat de familie van 20 juli tot en met 5 augustus op vakantie. De terugreis zal D.V. 12 augustus zijn.


Tijdens de verlofperiode willen zij u graag ontmoeten en vertellen over hun taak in Suriname. Op verschillende plaatsen zullen zij verslag doen van hun werk in Suriname.

U bent van harte uitgenodigd om een van de volgende presentaties bij te wonen:

Plaats Locatie Adres Datum D.V. Aanvang
Ouddorp Eben-Haezer Preekhillaan 3 Woensdag 5 juni 19:30
Leerdam Maranatha J.A. Burgerstraat 10 Donderdag 6 juni 19:30
Kampen Pieter Zandt Kamperstraatweg 1a Donderdag 13 juni 19:30
Alblasserdam Beukelmanschool Weversstraat 2 Vrijdag 14 juni 19:30

Op deze avonden zal er een collecte gehouden worden voor het werk in Suriname. Daarnaast is er ook een verkooptafel.

We hopen u te ontmoeten!

De thuisfrontcommissie;

Arjan Vos, Geurt Versteeg, Anja Voogd, Erik en Maaike Droogendijk, Martin en Neline van Emous, Mieke Verrips, Jacomijn Roest en Corine Both

Bijbelschool Weejo in gang!

Lieve vrienden,

Op dit moment wordt Bijbelschool Weejo weer gehouden voor 60 Trio en Wajana Indianen voorgangers. Door de voorgangers te onderwijzen hopen we de hele gemeenschap te bereiken van ca. 3.500 Indianen in Zuid Suriname. Na jaren van zending zijn de gemeenten in het binnenland zelfstandig voortgezet, maar het is nog zo jong en kwetsbaar. Dwalingen sluipen gemakkelijk binnen, geestelijke leiders hebben daarom onderwijs nodig in het lezen en interpreteren van hun Bijbel en het onderhouden van hun gemeenten.

Er hangt dus veel af van de twee weken durende Bijbelschool. We verwachten grote dingen van onze God, en we willen u vragen om ook te bidden voor de werking van Gods Geest in deze indianen en de onderwijzers van Bijbelschool Apollos.

Hieronder de eerste beelden van de Bijbelschool:

De Trio Bijbel vindt zijn bestemming

De deur blijft dicht. Er lijkt geen mogelijkheid meer om terug te komen naar Suriname. Niet alleen wegens de gezondheid van Trudy, maar ook financieel.
Fred en Trudy Vermeulen zijn meer dan 50 jaar werkzaam geweest onder de Trio indianen. Ze hebben er jarenlang gewoond, maar er waren ook periodes dat ze heen en weer reisden tussen meerdere werkvelden. Het vertaalwerk van de Trio Bijbel was al eerder gestart door een zendeling en is door Fred overgenomen. Door de jaren heen werden steeds meer Bijbelboeken afgerond en telkens ontvingen de indianen de uitgave ervan. Ze kwamen dan ook met een tasje naar de kerk met daarin alle verschillende uitgaven en allerlei kleuren en maten. Uiteindelijk is er een uitgave van de Trio Bijbel gedrukt, met de toen vertaalde Bijbelboeken.
Nadat Fred en Trudy moesten terugkeren naar Amerika vanwege de gezondheid van Trudy, is het vertaalwerk doorgegaan samen met een totale revisie van al het voorgaande vertaalwerk, omdat ook het Trio door de jaren heen veranderingen heeft ondergaan.
Er zijn heel wat telefoongesprekken gevoerd en papieren door MAF heen- en teruggebracht.
Er is daarnaast meerdere malen geprobeerd om een Trio echtpaar naar Amerika te laten gaan, maar telkens werd de aanvraag van een visum afgekeurd.

Inmiddels is de complete Trio Bijbel afgerond, op Leviticus na waarvan een samenvatting is opgenomen, maar de vertaling hiervan lijkt zelfs op de lange termijn niet klaar te komen. Met de vertalers in Amerika en de Trio Indianen in het binnenland is het vrijwel onmogelijk om eraan verder te werken. Er is namelijk heel veel overleg en denkwerk nodig om de specifieke bewoordingen te vinden van de wetten voor de priesters en de wetten voor de tempeldienst.

Tijdens het verlof in 2017 besloten we, in samenwerking met Fred en Trudy, om diverse Nederlandse uitgevers/ drukkers te vragen of ze bereid zouden zijn om de Trio Bijbel te drukken. Na een paar maanden van overleg over allerlei keuzes als papierkwaliteit, lettergrote, kaft en dergelijke, ligt de Bijbel nu in de hangaar van MAF Suriname.
En daarbij komt de verrassing dat Fred en Trudy zelf naar Suriname zijn gekomen om de Bijbels aan hun geestelijke kinderen uit te delen.

Andy en ik zijn getuige als de indianen en Fred en Trudy elkaar na een lange tijd weer ontmoeten. Op een nieuwe ontmoeting had niemand meer gerekend. De onderlinge liefde is voelbaar, de omhelzingen zijn stevig en lang en de blijdschap straalt van de gezichten af. Na meer dan 50 jaar samen optrekken, ben je elkaars familie geworden! Bijzonder liefdevol wordt Trudy geholpen om de kerk te bereiken waar de Bijbels zullen worden uitgedeeld.
Een muziekgroep van kerkelijke vrouwen in kleurige kleding vult de stilte van de natuur. Ze zingen hun eigen gemaakte geestelijke liederen vaak rechtstreeks geinspireerd door Bijbelteksten.
Na een welkomstwoord van een ouderling mogen de gemeenteleden een Bijbel ophalen. De stilte waarmee dit alles gebeurt, past bij het leven van de indiaan.
Na de uitreiking staat Fred op om te preken. De mensen kunnen hun Bijbel direct in gebruik nemen. Aan de lengte van het wachten voor een tekst is gevonden, merk je dat ze even moeten wennen aan het nieuwe papier en de nieuwe indeling van de passages.
Als ik zo af en toe om me heen kijk, zou het me niet verbazen als deze dag het liefdesvuur voor de Heere zal laten oplaaien; de aandacht waarmee geluisterd wordt, het aandachtige zoeken in de Bijbel en de samenvatting waarmee de ouderling de dienst afsluit. Niet dat ik het kan

verstaan, maar wat ik ervan begrijp via Fred die af en toe een zin vertaald.

Een investering van eeuwigheidswaarde

Het waren er geen 200 zoveel, maar 800 Indianen waren te gast op Tepoe! Dat is twee keer het aantal inwoners. En dat allemaal voor de Bijbelconferentie. Nog nooit is zo’n omvang gezien. MAF heeft er velen gebracht, maar gezien het prijskaartje (hoewel MAF de helft sponsort) verzinnen mensen ook andere manieren. Zo ontmoette Andy een echtpaar dat 2 dagen had geroeid! Het dorp zelf is al maanden bezig.
Om alle gasten te kunnen onderbrengen, waren alle hutten vol met spullen en hangmatten en waren er overal primitieve onderkomens gemaakt (een paar palen in de grond, zeil erboven, hangmat eronder en klaar). Het bos en het water waren leeg(geschoten en gevist) om alle monden te kunnen voeden.
De investering lijkt niet in verhouding te staan met de enkele dag (totaal 3) van de conferentie zelf. Toch is dat schijn. Het is een investering van eeuwigheidswaarde. Net zoals Maria deed; zitten aan de voeten van Jezus. Lees eens wat Jezus daarover zei.

Vol verwachting

Tijdens de laatste week van de Bijbelschool (oktober 2014) is het vertaalproject van de kinderbijbel ‘Kijk en Luister in het Trio’ van start gegeaan.
Het vertaalproject in het Wayana loopt al een tijdje. Het ziet ernaar uit dat het project nog een enkele maand duurt. Vol verwachting kijken we uit naar het moment dat de Indianenmoeders hun kinderen kunnen voorlezen in hun eigen taal. Dit is de eerste kinderbijbel in het Trio en Wayana!