Tepoe en Palumeu Aflevering 2

Bijbeltraining op Tepoe en Palumeu

Aflevering 2      -25-03-2014-

De kerkbanken van tropisch hardhout uit eigen bos wachten zwijgend op bezetting, maar het geluid van de hoorn zorgt voor beweging in het dorp en verandert de kerk in een kleurrijke ruimte. Het doet me denken aan de veelkleurige genade van God.

 

Tepoe aflevering 2  001

De vrouw van de kerkleider David helpt me om de vrouwen, kinderen en enkele mannen  in hun taal te bereiken. Zonder haar zou de wind de woorden meenemen en in niets doen opgaan.
Dit tweede bezoek spreek ik over ‘stille tijd’ Tijd die je dagelijks apart zet om stil te zijn voor de Heere en Zijn stem te horen. Tijd waarin je bid, de Bijbel leest, mediteert en misschien zingt. In het Trio is er geen vergelijkbaar woord. Misschien dat het veelvuldig noemen ervan hen uitdaagt om het woord op te nemen in hun taal.
Een zendelingenechtpaar heeft in het verleden ook over ‘stille tijd’ gesproken. Maar dan met de kerkleiders. Daarom vermijd ik het woord niet, maar probeer de vrouwen duidelijk te maken wat het is en hoe je het kunt invullen.
Als de zondeloze Jezus een plaats zocht om alleen te zijn met Zijn Vader hoeveel te meer wij mensen! Vanuit de geschiedenis van Elkana en Hanna laat ik het belang zien om als familie, als gezin de Heere te dienen, maar ook als vrouw alleen. Tijd om je hart voor de Heere uit te storten. Tijd waarin je gevormd wordt door het werk van God in je hart. Zo kan Hij je maken tot een vrouw naar Zijn hart.
Een dag zonder God is duidelijk een andere dag als een dag met God. Een dag zonder God is een verloren dag.
Stille tijd is eten voor je ziel en wat eten krijgt groeit. Wat verwaarloost wordt, neemt af, verzwakt.

Tepoe aflevering 2  002

 David met zijn Trio Bijbel waaruit hij de Bijbelverzen voorleest, zijn vrouw en ik

Broeder David en zijn vrouw lopen met ons mee naar het vliegtuig. Zijn vrouw zucht alsof het uit haar tenen komt. “Dit was echt goed”. Ze vertelt dat er meerdere vrouwen waren die niet kerkelijk zijn en aandachtig hadden geluisterd. Ze toont zich oprecht blij en lijkt uit te zien naar Gods werk in hun vrouwenhart.
In stilte denk ik terug aan de voorbereidingstijd hoe de Heere me heeft geleid tot deze boodschap. Hoe Hij eerst mij heeft willen en moeten reinigen voordat ik deze woorden kon spreken. Ik voel me klein en kijk met de ogen van m’n ziel naar Hem op.