Nieuwsflits 60 Confronterende lading

De Granman van het dorp belde me ‘s avonds laat op. Hij was in de stad en moest dringend een vlucht naar zijn dorp regelen. Of ik de Airvan beschikbaar had de volgende dag. “Ik weet het niet precies uit mijn hoofd, laten we morgen vroeg met elkaar bellen als ik zicht heb op het planningsbord” zei ik.

De volgende morgen vroeg belde hij al en een moment later was ie al in de hangaar. “Dat moet dringend zijn”, dacht ik. En dat was het. Er moest een terminale patient teruggevlogen worden naar haar dorp aan de Lawa rivier. Opgegeven door de dokters in het ziekenhuis in de stad, zocht de familie gelegenheid om met moeder terug te keren naar haar geboortedorp. Daar wilde ze sterven. De leider van het dorp nam het op zich om alles voor deze familie te regelen. Sympathiek.

En toen kwam het. “Kan de lijkkist ook gelijk mee, dan?” “Daarom hebben we de Airvan nodig.” De patient, haar doodskist, 3 familieleden en de Granman wilden ook mee. Ik dacht dat ik het niet goed begrepen had. Ik vroeg dus: “Begrijp ik het goed, dat deze mevrouw met haar eigen doodskist in de Airvan naar Lawa wil?” Mijn collega’s stonden ook al met hun ogen te knipperen. We keken elkaar eens aan. Maar de Granman bevestigde inderdaad het verzoek. Ik kan er niets aan doen, maar ik vond het zo’n bizarre gedachte.

De planning werd omgegooid en er werd ruimte gemaakt voor deze dringende vlucht. Ja, ook dit hoort bij ons werk. We brengen patiënten naar de stad met een ambulancevlucht. Een groot deel gaat gezond terug, sommigen terminaal om in het dorp te sterven, anderen gaan terug in een kist. Maar dit had ik nog niet eerder meegemaakt.

De volgende dag. Heel vroeg stond de familie al in de hangaar. Of ze de kist mee mochten nemen? “Jawel, maar waarom?” Moeder was overleden, dus het zou toch een “gewone” begrafenisvlucht worden. Met de kist met de overledene en een diepbedroefde familie maakte ik de 1½ uur durende vlucht naar Lawa. Daar worden we opgewacht door honderden, luid rouwende Indianen. Vreugde en verdriet deel ik met deze mensen. Dankbaar vlieg ik terug, dat ik er ook in hun moeilijkste momenten voor ze mag zijn.

nieuwsflits60-1