Nieuwsflits 55 Weer thuis in Suriname

Einde verlofperiode

Waar we zolang naar hebben uitgezien, ligt achter ons. Inmiddels rijden we alweer over de asfaltweg tussen Zanderij en Paramaribo. Een nieuwe periode ligt voor ons. Terwijl ik enkele mensen blootsvoets langs de kant van de weg zie lopen en hun hutjes zie staan tussen de vele bomen die het land rijk is, komt psalm 143 in m’n gedachten.
“Leer mij, o God van zaligheden, mijn leven in Uw dienst besteden;
Gij zijt mijn God, vat Gij mijn hand;
Uw goede Geest bestier mijn schreden.”
We zijn niet zomaar naar Suriname teruggekeerd. God heeft ons laten weten en voelen dat het werk niet af is en daarmee het verlangen gegeven om terug te gaan.

De tijd in Nederland was heerlijk door het weerzien van de familie, vrienden en bekenden; het geven van presentaties om te vertellen en te laten zien hoe de Heere hier werkt; het tijd doorbrengen met het gezin; het leren kennen van nieuwe mensen; het zien van hen die ondersteunen door gebed, liefde, materiaal en geld; het vliegen met sommige van de donateurs.
de vakantieweken in Ouddorp die ons de rust gaven die we nodig hadden voor ons lichaam.

nieuwsflits 55-1

 

nieuwsflits 55-2

Wat ons gedreven heeft om terug te gaan, naast Gods roeping, is de macht van het materialisme als grote vijand van het geestelijke leven.
Het zien van zo’n groot assortiment in de winkels, maakt me onrustig. Ik had ogen tekort om alles te zien, laat staan te kiezen. Als ik thuis kwam, was daar ook nog eens de folder die voorloog dat de hemel op aarde te vinden is. Vaak verzuchtte ik: “Zou ik staande kunnen blijven met zoveel verleidingen om me heen?” Ik wens u en jou van harte toe dat u/jij sterk zult zijn in de Heere en in de kracht van Zijn macht.

 

Retourtje Zanderij Airport – Schiphol Airport 2

Nog binnen de warme muren van Schiphol Airport vallen we in de armen van onze familie en vrienden. Wat een heerlijk welkom! Als we vrij zijn van het-handen-schudden en brasa’s geven (omhelzingen), kijken we verschrikt achter ons om te zien of we toch geen mensen hebben gehinderd die ook verwelkomt willen worden door hun geliefden. We mompelen een “sorry”, parkeren onze karren met tassen verderop en zijn al snel opnieuw in gesprek. Het bijzondere van familie- en vriendenbanden is, dat je in de gesprekken verdergaat waar je twee jaar geleden bent geëindigd.

nieuwsflits 55-3

 

nieuwsflits 55-4

Wanneer we naar de auto lopen, voelen we de Hollandse koude wind langs onze lichamen en door onze kleding gaan. Dit hebben we twee jaar niet gevoeld en het verbaasd ons dat we geen voorstelling meer konden maken van deze temperatuur. Maar nu we het voelen, is er direct weer: “O ja, zo was het”.

Voor onze chauffeur kan de afstand van Amsterdam naar Spijk niet snel genoeg worden overbrugt.  Zij irriteert zich aan de adviessnelheid van 100 km/u. Voor ons gevoel vliegen we over de snelweg.   Alles flitst voorbij: molens, knotwilgen, weiden met vee, boerderijen, binnenvaartschepen, treinen.
In korte tijd zijn alle herinneringen aan ons thuisland weer springlevend.

‘Thuis’ aangekomen wachten ook daar lieve mensen ons op en het huis ziet eruit als een groot feest: slingers in rood – wit – blauw, ballonnen, cakejes met Hollandse vlaggetjes en een compleet ingericht huis. We hadden ons geen fijnere aankomst kunnen voorstellen.

nieuwsflits 55-5

 

nieuwsflits 55-6

 

nieuwsflits 55-7

 

Retourtje Zanderij Airport – Schiphol Airport 1

Onze gedachten snellen de tijd voorbij. nieuwsflits 55-8We wanen ons met regelmaat al in Nederland, hoewel de tropische warmte nog om ons heen hangt. Graag zouden we even langs ons oude huis rijden, picknicken op het recreatieterrein er tegenover en fietsen langs de met fruit behangen boomgaarden. Het zal een bijzondere periode voor ons zijn vanwege de mogelijkheden om, na twee jaar, familie en bekenden te ontmoeten.

Verwacht niet dat wij bijzondere mensen zijn geworden. Ja, we dragen bijzondere herinneringen met ons mee, maar dat zegt niets over ons. Dat laat zien wie God is.