Nieuwsflits 54 De mepper in de aanslag

Het leek me heerlijk om eerst te lezen en daarna een uurtje te liggen. Tenslotte was ik 05.00 opgestaan en zou ik tot vanavond 21.30 bezig zijn.

Nadat ik de wektijd op m’n wekker had ingesteld, hoorde ik gezoem. Even keek ik om me heen en dacht dat er misschien een vlieg in de klamboe was gekomen. Niets leek daar op en ik vervolgde het lezen in de Bijbel. Het gezoem bleef aanhouden, maar ik liet het maar zo. Toen hield het op en de stilte was aangenaam.
Na een paar minuten klonk weer hetzelfde gezoem. Een merkwaardig geluid. Het leek alsof het dier zich boos maakte. “Zou het gevangen zitten in het net van de klamboe?” Ik boog naar de zijkant van het bed waar het geluid vandaan kwam, schudde wat aan het net. Er gebeurde niets.
Ik besloot verder te lezen.
Even later zag ik vanuit mijn ooghoeken iets donkers wegvliegen, maar het insect was te snel om het bewust te volgen. Even dacht ik aan het insect dat ik de laatste dagen had zien vliegen en hoopte niet dat het dat dier zou zijn. “Het zal onder het bed toch geen eitjes leggen?”
“Ach, wat maakt het ook uit dat het daar vliegt. Ik zit hier prima.”

Weer dat aanhoudende gezoem. Ik raakte een beetje geërgerd. Het geluid verstoorde telkens het lezen. Ik kroop vanonder mijn klamboe en controleerde even of ik het gesloten achterliet. Nadat ik daarvan was verzekerd, ging ik op zoek naar de elektrische vliegenmepper, nou bij ons muggenmepper.
Jammer, ik kon het niet direct vinden. Ik besloot het maar zo te laten en weer in bed te stappen. Toch vond ik dat geen geweldig idee en toen ik in de kamer van Stefan en Elise keek, zag ik hem tot mijn vreugde liggen.
Stil liep ik naar de plaats waar ik telkens het zoemende geluid had gehoord, duwde tegen het nachtkastje van Andy en hoopte beweging te zien. De mepper hield ik natuurlijk in de aanslag. Als ik gelijk had, zou ik hem voor moeten zijn. Het insect wat ik in gedachten had, kon me namelijk lelijk steken.
Er gebeurde niets. “Oke, ik zou wachten tot het beest weer aankwam.”

nieuwsflits54-1

Daar was hij. Nu kon ik…. Ik deed niets, maar volgde hem eigenlijk vol verwondering. Wat een ijverig beestje. Hij kwam via het opstaande raam naar binnen, vloog achter het nachtkastje, zoemde daar wat en vloog via het raam naar buiten, bleek weg en kwam weer terug.
Ik had genoeg informatie. Heel jammer voor het beestje, maar ik wilde hem toch doden vanwege de grote gevolgen als hij iemand zou steken. Ik zou er niet aan moeten denken als het een van de kinderen zou zijn. Dat maakte dat ik met nog meer wilskracht de mepper in de aanslag hield en hem uiteindelijk doodde. De elektrische vonken vlogen eraf. De mepper trilde door de grootte van de insect. Het was een grote wesp. Gevlucht tijdens het verbranden van het nest bij de buren.

nieuwsflits54-2

Ik was nu toch wel nieuwsgierig geworden wat die bij achter het nachtkastje deed. Tot mijn schrik zag ik, hoewel het bijzonder kunstig gemaakt was, het begin van een nest.

nieuwsflits54-3

Ik was blij dat het diertje naast me niet meer bewoog en niet meer in staat zou zijn om nakomelingen te verwekken. Het gevaar was geweken.

Ik klom terug in m’n bed na de onderbreking en vervolgde waar ik mee bezig was.

Wees dan nuchter en waakt, want uw tegenpartij de duivel gaat rond als een briesende leeuw, zoekende wie hij zou mogen verslinden. De geestelijke vijanden beginnen meestal in een verborgen hoekje van uw hart. Als u ze daar niet ontdekt, zijn het er al snel met meer en zullen ze vanuit het verborgene tevoorschijn komen en u verscheuren.
Maar wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal vernachten in de schaduw van de Almachtige