Nieuwsflits 47 Op pad met de dokter (1)

Vandaag ben ik weer op pad met de dokter van de Medische Zending. Vandaag en morgen zijn de dorpen diep in het zuiden aan de beurt. Mooie namen: Coeroeni, Kwamalasamutu, Sipaliwini en Alalapadu. Dat moet je wel een paar keer oefenen voordat dat vloeiend uit je mond komt. Om al helemaal niet te spreken over de taal: Trio. Ik bak er nog niets van, maar gelukkig spreken de meesten Sranan Tongo en een mondje Nederlands.
Het vliegtuig is tot de laatste kilo gevuld met medicamenten en spullen voor de broeders en zusters van de poli’s. De dokter maakt zijn maandelijkse ronde langs alle poliklinieken in het binnenland.

nieuwsflits 47-1

Polikliniek Coeroeni

Neem bijvoorbeeld Coeroeni. Coeroeni is een heel klein dorp met zo’n 100 Indianen, meest Trio’s, aan de uiterste zuid-west grens van Suriname. Op een afstand van 1 uur en 3 kwartier vliegen niet het verste dorp, maar toch. Je zou maar snel naar het ziekenhuis moeten. In Nederland staat er binnen het kwartier een ambulance voor de deur, waar je ook woont. En elk dorp heeft wel 1 of meer dokterspraktijken.

Vandaag zijn er opvallend veel zwangere vrouwen op het spreekuur van de dokter. Geduldig wachten de Indianen hun beurt af. De vaste bemanning van deze poli is een broeder, een gezondheids-assistent uit de eigen dorpsgemeenschap, opgeleid in de stad.

nieuwsflits 47-2

Behandelkamer poli Coeroeni met links de gezondheids-assistent en rechts de dokter

De dokter onderzoekt alle patiënten die zich aanmelden en besluit dat één van de vrouwen beter mee kan naar de stad. Na wat rekenwerk aan de startmassa van mijn vliegtuig en georganiseer via de HF-radio weten we het puzzeltje te maken en vertrekken we met de dokter, een zuster, de patiënt en de rest van de lading richting Kwamalasamutu. Daar zet ik de dokter af, waarna ik verder vlieg om de zuster af te zetten in Nieuw Jacob Kondre. Daar lost ze namelijk de zuster af die met haar kinderen en heeeel veeeel bagage naar de stad moet. Wat ben ik blij dat ik via de radio al contact had. Het startgewicht voor deze korte baan is namelijk erg beperkt.

Op vliegveld Zorg & Hoop vindt de zuster haar weg met kinderen en bagage via de passagiersruimte naar een veel te kleine taxi. De patiënt wordt door de ambulance van het Diaconessen Ziekenhuis opgehaald. De zon gaat bijna onder als ik op mijn fiets stap, richting huis. Ondertussen houdt de dokter spreekuur op Kwamala. Morgen hoop ik hem daar weer op te pikken en verder te vliegen.
Opnieuw is mijn vliegtuig tot de nok gevuld met medicijnen en eten voor het personeel van de Medische Zending, als ik de volgende dag alweer vroeg op pad ga. Ik ben twee uur onderweg naar één van de meest zuidelijke dorpen.