Nieuwsflits 29 Indianen nu zelf zendelingen

Voordat ik naar huis ga, werp ik nog even een blik op het grote bord bij Rinia’s werkplek. Daarop houdt ze nauwkeurig bij welke vlucht er op welke dag plaatsvindt, voor wie, door wie en hoe laat.

Ik begrijp uit wat er staat dat het maandag een lange dag voor me wordt…

Maandag ben ik er al vroeg. Nadat we de week met Bijbelstudie en gebed zijn begonnen, gaat iedereen aan de slag. De één wast de ruiten van de Cessna, de ander checkt of alles naar behoren functioneert en de volgende laadt het werkpaard van de MAF.

Vanuit de stad vlieg ik met een vliegtuigbrandstof en dozen vol met Oude Testamenten naar Palumeu. Die extra brandstof heb ik hard nodig voor het heen en weer vliegen tussen Palumeu en Kwamala. Op Palumeu staat een massa mensen gereed om de Indianen-zendelingen uitgeleide te doen. Potten, pannen en andere huisraad verdwijnen in de cargopod. Tassen met kleding en hangmatten volgen.
Mmm, deze reis blijft er niet zoveel ruimte over voor Bijbels. Toch kunnen er nog 2 dozen bij.
Onder de vleugel van de Cessna verzamelen we en de ouderling van het dorp doet een gebed. De eerste 2 (van de 4 mannen) gaan met hen vrouwen en 2 kinderen aan boord.

nieuwsflits29-1

Een laatste groet over en weer en we taxiën naar de startbaan. Volgas en ruim voor de helft zijn we al los. Uit mijn ooghoeken zie ik de Indianen naar elkaar zwaaien.

Ik zet koers naar het zuiden. Kwamalasamutu is, nadat ze in Tepu geweest, de volgende bestemming. Mooi is dat. Jarengeleden is hier het Woord gekomen. Deze mannen zijn de eerstelingen. Ze hebben geholpen bij de vertaling van het Oude Testament. Onderwijs in het Oude Testament hebben ze gekregen van de “blanke” zendeling. En nu, nu mogen deze mannen het onderwijs gaan delen met hun broeders verderop in het zuiden. Eerst Kwamala, dan Sipaliwini, dan Alalapadu en ten slotte weer terug naar hun eigen dorp. De reizen tussen de verschillende dorpen zullen per korjaal gemaakt worden, een grote kano uit boomstammen gefabriceerd. Een sterke buitenboordmotor is er nodig om door de vele stroomversnellingen te komen. Uiteindelijk zal ik ze bij leven en welzijn wel weer ergens oppikken uit de bush.

Een uur heen en een uur terug. Zelfde verhaal als twee uur geleden, maar nu met meer plaats voor de Bijbels. Zes dozen kunnen er nu mee. Terwijl we naar grote hoogte klimmen om boven de wolken uit te komen verwonder ik me over de voortgang van Gods Koninkrijk. 2000 jaar geleden gaf de Heere Jezus opdracht aan Zijn discipelen om te gaan onderwijzen. En nog steeds trekken  mannen, door de Heere geleerd en gezonden, erop uit om diezelfde opdracht uit te voeren. Ik verwonder me er ook over dat ik daaraan mee mag helpen.

Kwamalasamutu ligtnieuwsflits29-2 bijna bij de Braziliaanse grens. Na deze mensen en hun kostbare vracht afgezet te hebben stappen er alweer nieuwe passagiers in. Die willen mee naar de stad. Onderweg gaan we nog even bij Tafelberg aan om ook daar twee mannen op de pikken en zo zit ik dan toch weer met een propvolle Cessna richting huis. Twee uur later land ik op Zorg & Hoop, midden in Paramaribo.

Een lange, intensieve, maar voldoeninggevende dag. Dit werk geeft veel blijdschap en compenseert ruimschoots alle weerstand en tegenwerking door satan gemobiliseerd.