Nieuwsflits 7 (vertrek naar Suriname)

Vertrek van de familie Bijkerk op 6 juli 2011 vanaf Schiphol

 

Opeens is het dan zover. Wat was het nog even spannend. De vrijdag voor het vertrek, 1 juli, was het visum nog niet in orde.

Zoals Andy en Jacoline het verwoorden en beleefden zou het “menselijker wijs” onmogelijk zijn dat ze op de afgesproken tijd zouden kunnen vertrekken. Wat een teleurstelling zou dat zijn: alles gericht op 6 juli en dan nog langer op de kampeer spullen in Leerdam moeten bivakkeren (want dat was het wel).

Maar weer mocht het worden beleefd dat wat bij de mensen onmogelijk is, door de Heere kan worden geschonken. Maandag ochtend kwam er een telefoontje dat er een speciale constructie was bedacht en op dinsdag kon het uitreisvisum worden opgehaald op het Surinaamse Consulaat in Amsterdam. In Paramaribo zou dan het kortverblijf visum klaarliggen. Wat een reden tot dankbaarheid en wat een bemoediging om zo de trouwe zorg van de Heere te mogen ervaren. Dan kun je op reis!

 

In de vertrekhal van de SAL, Suriname Air Lines, was de familie Bijkerk al voor 13.00 uur aanwezig. Het vliegtuig zou om 17.00 uur vertrekken. In een lange rij stonden ze voor de incheckbalie en daar gingen de koffers. Ondertussen waren de achterblijvende “uitzwaaiers” ook gearriveerd. Roeland kon nog even gezellig met een goede vriend wat rondstappen. De kinderen werden door Jacoline voorzien van een naamsticker op hun shirtjes. En zo begon het wachten op de oproep om door de douane te gaan. We maakten het ons gezellig door met elkaar naar buiten te gaan en, zittend op de rand van een enorme bloembak, buiten voor de vertrekhal een heerlijk broodje te eten. Het was echt nog even genieten van elkaars aanwezigheid.

Op deze manier kon iedereen nog persoonlijk aandacht besteden en afscheid nemen op een rustige manier. Dat was fijn en waardevol.

Hoewel er steeds veel is te zien op Schiphol duurt wachten op een gegeven moment voor kinderen toch wel lang. Bovendien was het fors beginnen te regenen en moesten we naar binnen.

Om 14.30 uur kwam het bericht dat de gate open was. Nu gaat het echt gebeuren. Het afscheid nemen verloopt rustig maar de emoties spelen wel een rol. Nog een laatste knuffel voor de kinderen en daar gaan ze. Door de douane, een laatste zwaai en ze verdwijnen uit het gezicht.

Wat is het nu belangrijk, en voor hen die gaan en voor hen die achterblijven, te mogen weten dat de Heere niet aan tijd of plaats is gebonden en we biddend met en voor elkaar bezig kunnen zijn aan Zijn Genadetroon. Betere plaats is er niet, niet in Nederland en niet in Suriname. Zo wordt de afstand overbrugd en leven we intens met elkaar mee.

 

Op de website van Schiphol werd aangegeven dat het vliegtuig naar Paramaribo om 16.59 uur was vertrokken. Inmiddels weten we dat ze veilig en goed zijn aangekomen, na een vliegreis van 9 uren.