Nieuwsflits 24 Vervoeren we alles?

Zaterdag was het weer zover. Iets over 7 arriveer ik bij SZV aan de Doekhieweg nummer 7.
Een aantal Indianen had zich al verzameld bij de vertrekruimte. Hoe weten ze toch steeds dat we een vlucht hebben naar Kwamalasamutu of Sipaliwini? In korte tijd verzamelen zich nog meer Indianen bij de ingang. De een wil een paar broodjes meesturen, de ander heeft twee vogelkooitjes. De volgende heeft een plastic pijl en boog (nou ja zeg!) en op een vrachtwagen liggen een aantal dozen diepvrieskippen. Het is een gedrang van jewelste. Iedereen wil zijn spullen gratis meegeven.

nieuwsflits24 01In de afgelopen tijd zijn we hier erg coulant in geweest: een paar broodjes of een krant voor een familielid: geen probleem! Dat hoort bij onze service, vinden we. Maar deze ochtend slaat echt alles. 310 kg aan “hulpgoederen” die door broeders uit de stad naar de broeders in de binnenlanden worden gestuurd. Dit vraagt om nieuw beleid besluit ik, terwijl we de spullen inladen en het vliegtuig met ruim een uur vertraging vertrekt.

’s Middags komt de Cessna 206 terug met de mensen van de Medische Zending, het eigenlijke doel van de vlucht. En opnieuw word ik verrast door wat er allemaal door de broeders van ver naar de broeders in de stad gestuurd wordt. Als de cargo pod opengaat geloof ik mijn ogen niet. Een Dingo, aan alle vier de poten gebonden en de bek stevig dichtgesnoerd rolt de bagageruimte uit! Blijkt besteld te zijn door een jager uit de stad. Het nieuwe baasje is er echter nog niet. Als we het dier wat beter bekijken zien we de vele wormen onder zijn huid zitten en zijn voorpoten erg gezwollen. De strik om zijn voorpoten hadden ze veel te strak vastgebonden. Terwijl we de strik wat losser maken proberen we bij de afzender te weten te komen voor wie de hond bestemd is. De nieuwe eigenaar is echter al onderweg.
De hond wordt opgehaald en we schuiven de hangardeuren dicht. Laatste vlucht voor deze dag.