Nieuwsflits 11 (een kijkje in ons huis)

Een kijkje in ons huis nemen


Ik heb wat moeite om door het slaapkamerraambezoek aan Suriname 2 (juli 2011) 153 naar buiten te kunnen kijken. Opgedroogd zwembadwater, zand en stof belemmeren mijn zicht. ’t Is tijd voor een wasbeurtje. Ik heb nog geen hulp gevonden. Wel de vraag bij een aantal mensen neergelegd. ’t Gaat me vooral om een betrouwbaar iemand. Je laat toch vrijwel alles in je huis onder haar hoede.
Er zit heel wat tijd in het wassen van de ramen. Het zijn er namelijk niet weinig. De oppervlakte van de raampjes zijn klein, maar er bevinden zich, in de meeste gevallen, vier kleine raampjes boven elkaar en in sommige vertrekken met een tweede rij ernaast. Deze rijen vormen 1 raam. Ik tel 80 raampjes in ons huis! Je kunt je vast voorstellen dat er door al deze raampjes een enorme hoeveelheid licht naar binnen komt. Voor een lichte woning zorgen verder de witte wanden en de witte vloertegels. Heerlijk koel trouwens. Zeker als je sokloos bent. Dan trekt de kou van de tegels via je voeten naar je benen. Dat scheelt een beetje zweet.
Een stofzuiger heb ik niet voorhandenbezoek Suriname 1 (juli 2011) 184. Deze worden in Suriname trouwens nauwelijks verkocht. Bezems in allerlei formaten des te meer. Al vegend onderhoud ik dus de vloer en de plinten en vervolg het ritueel door het grondoppervlak te dweilen. Dweilen, dat zou je wel 3x per dag willen doen. We lopen in en uit en nemen zo heel wat zand en kleine rommel mee. Wanneer je de deur uitgaat, liggen daar dezelfde tegels als binnen en vormen onderdeel van de veranda. Zowel voor als achter het huis is er zo’n anderhalve meter lange dakoverstek. Deze zorgt voor welkome schaduw en daar staat dan ook een kinderzwembad. De warme temperatuur is een geweldige voedingsbodem voor algen, dus hebben we vorige week een aantal flessen chloor gekocht. De pomp verspreidt het bleekwater en houdt de algengroei minimaal.

Zweet, maar niet hinderlijk
Er staan heel wat flesjes zonnebrandcrème in de kast. Ze staan daar te staan. Al wekenlang. Hoewel de zon veelvuldig schijnt en de temperatuur dagelijks rond de 35 graden ligt, smeren we ons niet in. Ons lichaam vertelt ons dat het te warm is, zonder dat we dit bewust ervaren. Ja, op het zweten na dan. De kinderen spelen voornamelijk binnen of in de schaduw van de veranda.
Er zijn veel Afrikaanse landen rondom de evenaar waar de temperatuur nog veel hoger ligt. Dit heeft onder andere te maken met de hoeveelheid wind, wolken, vochtigheid. Wij kunnen je eerlijk zeggen dat we geen last hebben van de warmte. We vinden de warmte heerlijk. Altijd korte mouwen, blote voeten. Geen panty’s, geen verwarming.

Verschillende interpretaties
‘k Weet niet hoe de buren het ervaren, maar de heldere kinderstemmen zijn niet ‘van de lucht’. Ik interpreteer het als enthousiasme. Hopelijk doen anderen dat ook. De buurvrouw dacht al dat Elise niet goed kon wennen. Ze hoorde Elise soms huilen en interpreteerde dit als onwennigheid. Naar mijn mening zijn het de kleine confrontaties die elk gezin met kinderen kent.  Elke cultuur heeft zo zijn eigen gedachten over het gedrag van kinderen. Soms voel ik me daardoor onzeker. Wat is wijsheid onder de mensen?