Nieuwsflits 10 (nieuws uit Suriname 18-8)

Nieuws 18-8-2011

Je gelooft je ogen niet: een zwetendeAndy bakfiets Hollander op een zwarte HEMA-bakfiets! ’t Is Andy op weg naar de Surinaamse Zendingsvliegdienst of Jacoline die van SZV naar huis fietst. Soms zit er nog een blank kindje in de bak. Heel wat bekijks, dat begrijp je wel! “Mooie baby” hoor ik de mensen tegen elkaar zeggen, maar k ben alweer te ver weg om nog iets te zeggen of te bedanken. Wat ik nog kan doen, is achteromkijken en zwaaien. “Bedankt voor het compliment,” denk ik.
Regelmatig stappen we als gezin even binnen bij SZV. Dat is ook geen opgave. Alle jongens willen piloot worden. Net als papa. En dat moet je toch ook zijn waar papa is.
Wanneer we het gebouw binnenstappen worden we vriendelijk begroet door het personeel die het enthousiasme van de kinderen lijkt te boeien. Elise krijgt de liefste glimlach. Dat kleine, blonde meisje is onze attractie.
Mark, Daan en Stefan nestelen zich naast elkaar op de bank in de hangar. De bank functioneert als verkeerstoren. Hun blik is gericht op de baan. Nummers van vliegtuigen worden genoteerd, er wordt in het Engels toestemming gevraagd om op te stijgen of te landen. Deze jonge spotters leren een vak! Met papa en mama als supporters.
Stefan zet het liefst een zonnebril op als de PZ-NAV of PZ-NAU, een van de vliegtuigen van SZV de hangar nadert. Er dwarrelt dan zoveel stof en zand vanwege de draaiende propellor. Het gebeurt heel regelmatig dat er een verpleegkundige met  patiënt uit het vliegtuig stappen. Deze worden met aandacht gevolgd. Thuis wordt navraag gedaan over de patiënt: het mankement, de afkomst, de bevolkingsgroep.

De hangar ziet er meer opgeruimd uit. Andy heeft de mensen van de werkvloer flink achter hun vodden gezeten. Zeker met het oog op de opening van de nieuwe wachtruimte. Afgelopen vrijdag 12 augustus mochten genodigden de nieuwe wachtruimte bewonderen. Het ontwerp was van piloot Steven. Waar vroeger de wachtruimte uit muren en wat gaas bestond, daar treft de klant nu muren, glas en airco. Geweldig werk geleverd door het grondpersoneel! Zij zijn degenen die zelf hebben gebouwd en veel geld hebben bespaard!

Zendeling Roy en zijn vrouw Margareth zijn genodigden. Geen wonder. Zij maken al 40 jaar gebruik van de diensten van SZV! Jarenlang hebben ze onder de Indianen gewoond en gewerkt en zijn daarin gezegend geworden. Nu wonen ze in Paramaribo. Toch is hun werk en gebed niet geëindigd. Regelmatig laten ze zich nog naar het binnenland vliegen, maar keren daarna terug naar de stad waar wat meer comfort te vinden is voor de leeftijd van 70 jaar.
Onverwachts wordt Roy geplaatst voor het openen van de wachtruimte door het verbreken van het gespannen lint. Even later wordt de nieuwe ruimte aan de Heere opgedragen. Hem wordt de dank gebracht voor het verrichtte werk en gevraagd deze ruimte te zegenen voor degenen die wachten op een vlucht of bagage. Er wordt instemmend gemompeld. We kunnen deze ‘gewoonte’ erg waarderen. De Heere wordt in veel zaken betrokken.